زمن عجيب وغريب

[عصام مرزوق العويضى]

زمن عجيب وغريب
فيه العدو بيبقى حبيب
فيه الحبيب بيتغرب بعيد ويغيب
زمن وكلو جراح
زمن قاسى اوى وجراح
لا المحتاج راضى فيه
ولا الى معاه مرتاح
زمن خاين اوى وغدار
دموع العاشقين فيه بتجرى مع الانهار
واليل طول عليهم اوى
وغابت عنهم شمس النهار
فى زمن دوار
طوقك يا زمن عمل على حسار
لا انا عارف اكون طيب
ولا حتى اكون جبار
ولا عارف الخطوه فين وخدانى
ولا حد عارف فى الزمن ده
من مقتول ومين جانى
والدنيا معندانى
والزمن قاتلنى وشجانى
وحضن الحبيب هو سجنى وسجانى
حكيت حكيتى لكل الناس
للقاسى والدانى
على كل طريق وقفت
ادور على القاتل والجانى
لقيت نفسى بلفى جو ليلى واحزانى
عطشان انا للحب
وعايش فحرمانى
محتاج لدقت قلب
اعزف عليها الحانى
محتاج لكلمة حب اسمعها بودانى
يا ناس انا حبتها
هى سكنه وجدانى
وكمان هى عزب الحانى
يا زمن
ياما قسيت على وكنت بتغاضى
وتدوس على اوى
واسكت وانت تدوس تدمادى
لما خلص من كتر الجراح
بقيت انسان فوق العادى
زمن عجيب وغريب
جرحتنى اوى
واخذتانى لبعيد
واخذت من احضانى اجمل عشيق وحبيب
وسبتنى وحدى فى ليل العشق الرهيب
وانا بين اهلى وناسى عايش لوحدى غريب
ليه يا زمانى كده
بتقسى وتعاند
وتدوس على جرحى اوى
انا حبتها يا زمن وربنا شاهد
مبقتش غرها حد تانى بشوف
والقلب ديما عليها ملهوف
والروح ريحلها
وببكى عليها اوى لما عيونى انظفت انورها
ولو راحة اخر الدنيا هشد وراها ترحلها
مبقتش اشوف فى منامى الا احلامها
حبتها
حبيت سكتها وكلمها
حبيت يقظتها ومنمها
حرمتنى ليه يا زمن من كل ايمها
انت فعلا عجيب وغريب
وجرحك على طول المدى ينزف
ومش لقيلو طبيب