ح س ا م

[محمد رمضان هدايه]

( ح )
حاسب وانت معدى ف قلبى
تعتر رجلك فى الشرايين
حاسب لتبعتر احاسيسى
ويا الدم النازل يجرى
من شريان مقطوع
كان بيعيط
على حبة أصحاب بايعين
عدى وسمى
وان قدمك لمست شريانى
أخرج بره القلب النازف
قبل ما يصبغ ايدك دمى
واوعى تسيب غيرك يدفنى
وما تنساش
تحضن روحى وهى بتطلع
واقرا الفاتحه
..........
( س )
سلفنى يومين من ايامك
خلينى أدوس ع المحنه وافوت
(كلاكيت سكوت)
من يوم ما سمعتك بتقولها
والدنيا ف عينى بقت (بلاتوه)
متاهات واخدانى فى احضانها
وانا فيها بتوه
سلفنى يومين من ايامك
يختلطوا بعمرى المتبعتر
يمكن ايامى تكون احسن
والحظ اللى مخاصم عمرى
يتصالح
مع كلمة اكشن
............
( أ )
احلفلى بانك مش ح تسيب
الضلمه تقطّع منى نهار
احلفلى تكون كل الاسوار
أنا يمكن متغرّب لكن
ما اشتقتش م الأصحاب غير ليك
وصاحبنا اللى ف شارع (دارا)
وانا وانت هناك
فاكر ضحكتنا اللى بتزحف
من جوه الروح
أنا شايفك واقف بتسرفل
فى جراحك وبتحدف قفشات
ولا واحد شايف فى ملامحك
الدم اللى بينزف جواك
علمت الكل ازاى يزرع
فى الليل اشجار
والصبح من الضله النايمه
يبنيله جدار
علمت الكل ازاى يختار
احلفلى بأنك مش ح تسيب
الضلمه تقطّع منى نهار
أنا عارفك من يوم ما قابلتك
بركان احاسيس
بتحارب أرض النار بالنار
وتعدى على الورد الصابح
بطوفان اشعار
احلفلى بأنك مش ح تسيب
قلبى المتعفر بالأوجاع..
يحتله تتار..
...........
( م )
ما تاكلش معاهم ع السفره
ما تمدش ايدك فى صحونهم
لسه الأطباق ما اتغسلتشى
من لحمى المطبوخ بإيديهم
لساهم بيمزمزوا فى العضم
والقلب اللى اتقطّع بوفتيك
مش قابل هضم
كل ما يتقطّع يتجمّع
ويجينى ويطلب اسامحهم
وبسامح واختلق الأعذار
وبقول يمكن
يمكن
يمكن
الظاهر انى يا صاحبى خلاص
أدمنت الوهم
ما تاكلش معاهم ع السفره
علشان ما اجريش فى عروقك دم
وان صادفت صابك ما جرالى
راح اموت تانى..
والفاتحه ما حدش يقراها
...........................................

ِِِِِِِِ